درددل

از کسی که دلش گرفته نپرسيد چراآدم ها وقتی دليل ناراحتی شان را نمی توانند بيان کننددلشان بیشتر می گيرد !!!...

پنجره ات را باز كن: جيره ى شهريورت دارد به اتمام مى رسَد، هوا دلش هواىِ عاشقى كردن مى خواهد، هوا دلش قدم زدن روى برگ ها را مى خواهد، از قدم زدن كنار ساحل خسته شده است،، بگذار باد پاييزى بر طره ى موهايت بوزد، اجازه ده كه بارانِ پاييز وجودت را خيس كند، نترس، چتر لازم نيست: اعتماد كن، خودت را به باران بسپار ، دستانت را باز كن، سرت را رو به آسمان نگاه دار، بگذار قطرات باران خيسىِ چشمانت را بشويد، نفس بكش،در ميان پاييز نفس بكش، بس است گرما،بس است بى بارانى و بى بادى، كه گفته است پاييز غم گين است؟ وقتى كه صداى برگ هايش ،در زير پاى توست؟ وقتى كه وزش بادش لاى موه...

نمیدانم چرا امشب واژه هایم خیس شده اند . . .مهم ” ریشه ” بود . . .که ” تیشه ” خورد . . .از نگاه خندانم چیزی نمی فهمی . . .از ”چشمانم” پیداست . . .باید ” بنگری ” . . ....

دل تنگت باشم یا دلواپس ؟ اصلا این دل برای تو . تو بگو چه باشد ......

...

تو می روی برای رفتن تو راه می شوم ! تو پلک می زنی و من برای چشم های غم گرفته ات نگاه می شوم ! تو خسته می شوی و من برای خستگی تو چه عاشقانه تکیه گاه می شوم . . . ! دلت گرفته است ؟ پا به پای گریه های تو بغض و اشک و آه می شوم ! سکوت می کنی و من به احترام خلوتت به شب پناه می برم سیاه در سیاه می شوم . . . ! همیشه آخر تمام شکوه ها به چشم های عاشقت که می رسم سکوت می کنم و باز برای آسمان غم گرفته ی تو ماه می شوم …...

گاهی دلم می گیرداز آدم هایی که در پس نگاه سردشانبا لبخندی گرم فریبت می دهند دلم میگیرد از خورشیدی که گرم نمی کندو نوری که تاریکی می دهدازکلماتی کهچون شیرینی افسانه ها فریبت می دهنددلم می گیرداز سردیچندش آور دستی که دستت را می فشاردو نگاهی کهبه توست و هیچ وقت تو را نمی بیند...

تو مرا نادیده بگیر … و من … بدنم روز به روز کبود تر می شود … از بس … خودم را میزنم ، به نفهمی …!!!...