تو مرا نادیده بگیر … و من … بدنم روز به روز کبود تر می شود … از بس … خودم را میزنم ، به نفهمی …!!!

میگفتند :سختی ها نمک زندگی است!!امّا چرا کسی نفهمید!“نمک”برای من که خاطراتم زخمی استشور نیست…مزه “درد” میدهد…!!…

همیشه از تو نوشتم …از تو گفتم …از تو و احساستاین اولین بار هم که میخواهم از خودم بنویسماز خودم و احساسم حرف بزنمفقط میتوانم بگویم“بی تو بی نفسم”

زنـدگــی انـگــارتـمــام ِ صـبــرش را بـخـشـیـده اسـت بـه مـن !!هـرچــه مـن صـبــوری میکـنـم او بــا بـی صـبـری ِ تـمــامهـول میزنــدبـــرای ضـربــه بـعــد .... !کـمـی خـسـتــگـی در کــن ، لـعـنـتـــی ...خـیــالـت راحـت !!....خـسـتـگــی ِ مــنبـه ایـن زودی هــا دَر نـمـی شـود ...

در زندگـﮯ بـرآﮮ هر آدمـﮯ ! از یـڪ روز،از یـڪ جــآ،از یـڪ نفـر،بـہ بعـد...!دیگـر هـیچ چیـز مثـل قبـل نیستــ!نـہ روزهآ، نـہ رنگ هآ،نـہ خیـآبـآטּ هآهمـہ چیـز مـﮯ شـود:دلتنگـﮯ...!