درددل

این روزا همه تو راه کربلا هستن همه آدم خوبارو امام حسین دعوت کرده. منم مثل همیشه حسرت ب دل تو دلم آرزو میکنم کاش منم زائری بشم با خودم میگم اگه برم همه چی درست میشه کلید حل همه مشکلاتو ازش میگیرم.همه گلایه هام پیشش میگم و سبک میشم. از اون همه غمی ک تو دلمه.از دوستایی ک شاید اسمشون دوست بود و فقط تا منافع خودشون وسط بود خوب بودن و بعدش گند زدن ب همه چی و اسم دوستی و رفاقت و خراب کردن و منو داغون حالم خیلی بده دلم پر درده و منتظر ک ببینه چی میشه. اسمش میاد تو لیست یا جز خط خورده هاست. ..............

پنجره ات را باز كن: جيره ى شهريورت دارد به اتمام مى رسَد، هوا دلش هواىِ عاشقى كردن مى خواهد، هوا دلش قدم زدن روى برگ ها را مى خواهد، از قدم زدن كنار ساحل خسته شده است،، بگذار باد پاييزى بر طره ى موهايت بوزد، اجازه ده كه بارانِ پاييز وجودت را خيس كند، نترس، چتر لازم نيست: اعتماد كن، خودت را به باران بسپار ، دستانت را باز كن، سرت را رو به آسمان نگاه دار، بگذار قطرات باران خيسىِ چشمانت را بشويد، نفس بكش،در ميان پاييز نفس بكش، بس است گرما،بس است بى بارانى و بى بادى، كه گفته است پاييز غم گين است؟ وقتى كه صداى برگ هايش ،در زير پاى توست؟ وقتى كه وزش بادش لاى موه...

گاهی دلم می گیرداز آدم هایی که در پس نگاه سردشانبا لبخندی گرم فریبت می دهند دلم میگیرد از خورشیدی که گرم نمی کندو نوری که تاریکی می دهدازکلماتی کهچون شیرینی افسانه ها فریبت می دهنددلم می گیرداز سردیچندش آور دستی که دستت را می فشاردو نگاهی کهبه توست و هیچ وقت تو را نمی بیند...

همیشه از تو نوشتم …از تو گفتم …از تو و احساستاین اولین بار هم که میخواهم از خودم بنویسماز خودم و احساسم حرف بزنمفقط میتوانم بگویم“بی تو بی نفسم” ...