درددل

از کسی که دلش گرفته نپرسيد چراآدم ها وقتی دليل ناراحتی شان را نمی توانند بيان کننددلشان بیشتر می گيرد !!!...

پنجره ات را باز كن: جيره ى شهريورت دارد به اتمام مى رسَد، هوا دلش هواىِ عاشقى كردن مى خواهد، هوا دلش قدم زدن روى برگ ها را مى خواهد، از قدم زدن كنار ساحل خسته شده است،، بگذار باد پاييزى بر طره ى موهايت بوزد، اجازه ده كه بارانِ پاييز وجودت را خيس كند، نترس، چتر لازم نيست: اعتماد كن، خودت را به باران بسپار ، دستانت را باز كن، سرت را رو به آسمان نگاه دار، بگذار قطرات باران خيسىِ چشمانت را بشويد، نفس بكش،در ميان پاييز نفس بكش، بس است گرما،بس است بى بارانى و بى بادى، كه گفته است پاييز غم گين است؟ وقتى كه صداى برگ هايش ،در زير پاى توست؟ وقتى كه وزش بادش لاى موه...

دل تنگت باشم یا دلواپس ؟ اصلا این دل برای تو . تو بگو چه باشد ......

تو می روی برای رفتن تو راه می شوم ! تو پلک می زنی و من برای چشم های غم گرفته ات نگاه می شوم ! تو خسته می شوی و من برای خستگی تو چه عاشقانه تکیه گاه می شوم . . . ! دلت گرفته است ؟ پا به پای گریه های تو بغض و اشک و آه می شوم ! سکوت می کنی و من به احترام خلوتت به شب پناه می برم سیاه در سیاه می شوم . . . ! همیشه آخر تمام شکوه ها به چشم های عاشقت که می رسم سکوت می کنم و باز برای آسمان غم گرفته ی تو ماه می شوم …...

فکر می کردم تنهایی یعنی …من …سکوت …پنجره های خاک گرفته …اتاق خالی از تو …نمیدانستم سنگینی اش بیشتر می شود در ازدحام آدم ها !...

همیشه از تو نوشتم …از تو گفتم …از تو و احساستاین اولین بار هم که میخواهم از خودم بنویسماز خودم و احساسم حرف بزنمفقط میتوانم بگویم“بی تو بی نفسم” ...